Album review: Jiggy Djé – De Ark De Triomf
Dat Jiggy Djé momenteel een bewezen MC is, is voor iedereen duidelijk. Maar naast zijn lyricaal spraakvermogen is hij tot meer in staat. Zo heeft hij onlangs zijn acteerkunsten laten zien in Fatcap Express, presenteert hij een wekelijkse show bij Lijn5 en is columnist bij het Algemeen Dagblad.

Daarnaast is de vindingrijke Jiggy Djé, oftewel Vincent Patty, ook hoofdchef van het label Noah’s Ark; met op het menu artiesten getekend zoals Spacekees en Turk. De veelzijdige MC verbreed zijn menu en bracht op 20 april zijn tweede solo-plaat De Ark De Triomf uit.

Jiggy heeft de lyricale ladder beklommen op het nieuwe album. Opvallend is de verbetering van zijn flow. De energie en vastberadenheid die eerder te horen was, is overtroffen door een flexibele flow waarmee hij goed inspeelt op de diversiteit van zijn tracks. Hollandse Droom en De Ark De Triomph vertegenwoordigen Jiggy’s grote zelfkennis; de oprechtheid en bekritisering van zichzelf maken de tracks inhoudelijk sterk. Beatwise is Moevuh, samen met Spacekees en Turk, de grootste banger van het album. Daarnaast maken de samenhang van melodie en refrein de track compleet.

Dat er een grote voorbereiding aan het album vooraf gegaan is, is duidelijk. De concepten zijn goed bedacht en nauwkeurig uitgewerkt. Een goed voorbeeld daarvan is DOENIEJIGGY. Hierin is de sample gebruikt van Will Smith’s Get Jiggy With It, wat simpelweg ook over het nachtleven gaat.

Terilekst heeft een groot deel van de beats van het album bereid, maar daarnaast hebben ook producers SirOJ en FS Green meegewerkt. Op een zeer funky track is ook Pete Philly te horen in Ik heb Je. Ook is Hoogvliets finest aanwezig op de triomfantelijke ark. Op Je Weet Wel Wie is namelijk ook Hef te horen.

Wat tegenvalt op De Ark De Triomf is het refrein van Superster. In deze track vertelt Jiggy zijn vader over zijn keuze om het onzekere artiestenleventje te leiden. Een boeiend verhaal met een tintje humor erin, helaas valt het refrein –al zingend- tegen.

De Ark De Triomf is een mooi totaalplaatje. Het album bevat een goede samenhang van beats, refrein en flow. Geen van alle 14 nummers hebben iets weg van elkaar. Elke track heeft een ander concept en zo ook een andere vibe. Hierdoor is er een heel afwisselend album ontstaan, wat erg prettig is om naar te luisteren. Een klassieker zoals Noah’s Ark is het helaas niet geworden, maar toch is het Jiggy Djé gelukt om zichzelf te overtreffen.

Review door Vi Chau