Column: The voice of hiphop
Ik heb mij er laatst aan gewaagd om een aflevering van de zoveelste talentenjacht op de Nederlandse televisie te bekijken en ik heb me doodgeërgerd. Wat een hel, wat een typisch voorbeeld van de volledige Nederlandse en eigenlijk internationale muziekindustrie.

Met uiteraard Paul Turner, die een gooi doet naar de rol van grootste nicht op de Nederlandse televisie, in de hoofdrol. Die jongen gedraagd zich alsof hij flinke trauma’s heeft opgelopen in zijn verleden en hij kleed zich alsof hij zonet uit z’n bed is gerold na een hevige vrijpartij met Geer en Goor.

Vanaf het begin af aan was overal al te lezen dat ook deze Voice weer een winnaar zou krijgen die je vanaf de audities al kon voorspellen, namelijk Charly Luske. Deze reputatie kon meneer De Mol zich natuurlijk niet permitteren en opeens lag Luske uit de race, wederom ging de winnaarspositie naar de commerciële held ten koste van de talentvolle Luske. De eerder genoemde Paul Turner ging ook door. Dit was iets waar werkelijk iedereen van opkeek. Ik heb de jury verbaasd zien kijken, Twitter stond vol met haatberichten over deze beslissing en het publiek keek ook alsof ze net een lesbische seksscène hadden gezien van Patty Brard en Patricia Paay.

Ik vond het vreemd, maar aan de andere kant ook heel logisch. Want ik zag direct de vergelijking met bijvoorbeeld de Nederlandse ‘hiphop’ scene. Ik zet hiphop dan tussen aanhalingstekens omdat de scene tegenwoordig meer vertegenwoordigd wordt door mensen die hippop maken in plaats van hiphop. Echt talent krijgt geen eerlijke kans tegenover de artiesten die alles doen voor geld of voor de mensen met de juiste connecties en vriendjes. Ik zie zelf genoeg talent rondlopen, zo ook in Groningen. Mulu stond dan wel in de finale van de Grote Prijs, maar hij krijgt naar mijn mening nog steeds te weinig erkenning voor zijn talent. Hij is jong, hij is vernieuwend en heeft nog alle ruimte om te groeien. Verder heb je in elke hoek van Nederland wel meer van dit soort talenten rondlopen die de kans niet krijgen.

Nou heb ik gezien dat Rotjoch binnenkort komt met talentenjacht nummer 124, maar dit keer is het wat anders. The Next MC is namelijk een talentenjacht voor rappers. Ik ben heel benieuwd wat hier uit gaat komen, maar ik als pessimist heb hier weinig vertrouwen in. De meeste underground jongens zullen waarschijnlijk de hoop al hebben opgegeven en hebben zich waarschijnlijk niet ingeschreven. Daarnaast vraag ik me af of deze jury wel naar talent zal kijken in plaats van naar het commerciële plaatje. Ik ga me laten verrassen en ben vrij benieuwd. Rotjoch, doe je ding en maak ons blij.

Column door Jeffrey Noeken