Album review: Lange Frans – Levenslied
Lange Frans heeft een rumoerige periode achter de rug. Niet alleen ondervond hij de gevolgen van een op de klippen gelopen muzikaal huwelijk met Baas B, ook opende hij nieuwe deuren met een tv-carrière. Het eerste solo-album Levenslied biedt een kijkje in het hoofd van de rapper.

Levenslied zit in ieder geval qua concept ijzersterk in elkaar. Het woord kent verschillende interpretaties. Lange Frans kiest met deze albumtitel klaarblijkelijk voor het vertolken van de levensbeschouwing. Zijn blik op zijn eigen leven en op dat van anderen komt met grote regelmaat terug en de muzikale begeleiding verhoudt zich in sfeer vaak uitstekend met de teksten.

Volgens critici zouden de samenwerkingen op de plaat een te hoog popsterrengehalte hebben, maar grote namen als Thé Lau, Trijntje Oosterhuis en Jeroen van den Boom leveren bijdrages af die het plaatje compleet maken. Zij verdienden allemaal in het verleden al hun sporen als zogenoemde ‘vertolkers van het levenslied’ en verschijnen dus niet zonder reden op de plaat.

Naast de popsterren maakt Lange Frans op zijn plaat bovendien ook tijd vrij voor artiesten uit eigen stal. Ook de samenwerkingen met hen vallen te plaatsen in de sfeer van de nummers. In een ode aan de vrouw – Alle Vrouwen – maakt Zwarte Sjaak zijn opwachting. Op die track herkennen we de ‘oude’ Lange Frans terug zoals hij het zelf mooi verwoordt: “balancerend op het randje van ranzig doen”. En laat Zwarte Sjaak nou net om die stijl bekend staan.

Als hij zichzelf als een rijke levensgenieter manifesteert in het nummer Bawler doet De Jeugd van Tegenwoordig-rapper Faberyayo logischerwijs een duit in het zakje. Echter moet wel gezegd worden dat de verse van Kermit op diezelfde track nogal twijfelachtig is. Verder dragen Michael Bryan en Jayh nog bij aan tracks.

In tegenstelling tot eerdere platen van Lange Frans, toen nog in samenwerking met Baas B, is er op Levenslied weinig te beleven voor mensen opzoek naar opschudding. Een klassieker als Het Testament valt helaas niet terug te vinden op de plaat. Lange Frans legt op het ijzersterke nummer Interne Zaken uit dat die kans er op komende projecten ook niet meer in zit. “Ben meestal positief, en een optimist, maar de realiteit heeft me opgefrist. Vroeger dacht ik: dat gebeurt alleen bij anderen, zoals ik dacht dat een liedje ook de wereld kon veranderen.”

Ook is opvallend dat op zijn schijnbaar levensbeschouwende plaat bijzonder weinig is terug te vinden over zijn bekende affaire met Baas B. Het lijkt als op een presenteerblaadje aangereikt om deze kwestie te behandelen op een album genaamd Levenslied. Enkele zinnen vallen wel te herleiden naar de perikelen rondom zijn voormalige muzikale partner, maar een specifieke verwijzing naar die gehele periode is er niet.

Uit de tracks valt te concluderen dat Lange Frans weer een stuk volwassener is geworden, maar dat hij zijn streken nog steeds niet verleerd is. Misschien dat het daardoor wel de ideale albumtitel is. Maar met dit album kun je bijna zeker stellen dat Lange Frans in 2012 weer een hoop drukte en levenservaringen tegemoet kan zien.

Review door Cas Broxterman