Column: Beste Rotjoch
Je zal waarschijnlijk nog geen tijd hebben gehad om mijn vorige column te lezen en dat neem ik je dan ook zeker niet kwalijk. Wat daarin naar voren kwam is dat ik mijn laatste hoop in jouw handen heb neergelegd. Dit is iets wat ik niet snel doe en een bedankje was dan ook op zijn plaats geweest.

Zoals velen van mij weten, ben ik ontevreden over de huidige staat van de Nederlandse hiphopscene. Want wat ik in Amerika aantref, tref ik hier ook aan. De Nederlandse scene voelt een beetje als een Amerikaanse film in Duitsland, dat er zo’n half verlepte mof is die de hele film nasynchroniseert zonder enige beleving. Vaker lees ik dit commentaar ook terug op websites, dat mensen die gelijkenis te makkelijk zien en dat het publiek dit jammer vindt. De reactie die vrijwel iedere artiest hierbij als standaard heeft aangenomen is: “Haters!” Dit vind ik een beetje kortzichtig, want uiteindelijk moet je het hebben van je publiek. Elke artiest zou eens moeten terugdenken aan de tijd waarbij ze die pure passie nog kenden voor hiphop, de tijd dat ze geïnspireerd werden door Tupac, Biggie, N.W.A of wie dan ook. Waarom hebben ze dat gevoel laten gaan voor die geldgeiligheid? Want dat is het. Rappers zijn hongerig naar geld. Het negatieve resultaat dat hieruit voortkomt is dat het niet meer draait om het hiphoppubliek, maar om de duizenden pubers die met de hype meegaan.

Ik wil terug naar de tijd waar Opgezwolle de game runden in Nederland, gewoon die rauwe sound. Zij gingen toch lekker. Ze gebruikten geen autotune, riepen geen ‘swag’ en hielden hiphop in zijn puurste vorm. Tegenwoordig praat men over een SPM in plaats van een BPM. Want het is interessanter om te tellen hoe vaak men swag per minuut zegt dan dat de beat er toe doet.

Natuurlijk sta ik open voor meerdere stijlen, ik luister ook graag naar die gasten van Nouveau Riche en ik heb ook de cd van No Juju in de auto liggen. Maar er wordt tegenwoordig niet meer gekeken naar de boombap. Of ‘backpackrappers’ zoals jij het beschreef in jouw tweet met de tekst “Fuck backpackrappers”. Waarom moest je dit zeggen? Zat je een avondje te denken over hoe je professioneel ging overkomen als de oprichter van The Next MC? Of als jurylid van de State Awards? Ik neem je niks kwalijk, maar ik betwijfel of het een slimme zet was.

Ik denk dat we er nu van uit kunnen gaan dat de winnaar van The Next MC een commercieel ingestelde artiest gaat zijn. Want als je boombap omschrijft als ‘verleden tijd’ heb je het van te voren al een beetje afgeschreven. Jammer omdat er zoveel talent in Nederland is in die scene, waarbij ik toch een bekende van mij als voorbeeld wil noemen, namelijk Spark. Hij schopte het tot de halve finales van de Grote Prijs en ging niet door naar de finale. Ik heb bijna niemand over hem gehoord, terwijl hij wel een album uitbracht in 2011.

Zoals ik al eerder zei, ik neem je niks kwalijk en respecteer verder je mening. Ik ben alleen zelf wel van mening dat het geen slimme zet was en dat de backpackrapper zijn plek verdient.

Column door Jeffrey Noeken