Album review: Common – Universal Mind Control
Op 9 december bracht Common zijn achtste album uit, Universal Mind Control. Het releasen van dit album ging moeizaam. In juni was namelijk de eerste releasedatum al gepland en zou het album Invicible Summer heten. De titel is veranderd en de releasedatum verschoof meerdere malen.
 
Het album bevat een kleine 11 tracks, waarvan één bonus track. Alles geheel geproduceerd door The Neptunes en dat komt dan ook overduidelijk terug in het album. Common, die bekend staat om zijn soulfulle tracks, bewijst dat hij ook kan spitten op de funk van The Neptunes. Common heeft niet alleen samengewerkt met The Neptunes. Namen zoals Kanye West, Cee-Lo en Muhsina komen ook voorbij.

Het album is eerder een teleurstelling dan een aanwinst. Bij de intro van Everywhere denk je de oude Common terug te krijgen, maar niets is minder waar, na een paar seconden gaat de beat over in een typische Outkast stijl. Leuk voor de liefhebber, maar niet voor de luisteraars die de oude Common gewend zijn. Zo ook Punch Druk Love featuring Kanye West. Een typisch Kanye-liedje waarop Common zijn lyrics vertraagd spitt op de beat. Een ware teleurstelling, omdat Common eerder heeft bewezen dat hij meer kan dan dit. Gladiator is toch één van de betere tracks op het album in vergelijking met de rest. Het nummer lijkt meer op hiphop. Typisch is wel de volgende line in het nummer: “Though I might’ve did the light, I don’t run from the dark”. Hij bewijst helaas het tegenovergestelde, want nummers zoals The Light blijven mooie klassiekers.

Verder zijn de onderwerpen op het album deze keer eenzijdig en hedendaags. Common gaat niet diep op onderwerpen in die luisteraars van hem verwachten. Een ware teleurstelling dit album, maar leuk voor ieder die toe is aan commercieële funky nummers. Verwacht wordt het album The Believer dit jaar nog. Nu maar hopen dat Common inziet dat commerciëel niet altijd de oplossing is.

Review door The Viasco